Pierwszy aktywnie działający detergent piorący w Niemczech

W 1907 roku chemicy firmy Henkel zrewolucjonalizowali proces prania. Połączyli krzemian sodu z nadboranem sodu, wydzielającym tlen podczas gotowania bielizny. Inaczej niż w przypadku stosowanych wcześniej związków chloru, nowa substancja wybielała pranie w sposób delikatny i nie wydzielając przykrego zapachu. A nawet więcej: uwolniła gospodynie domowe od wyczerpującego i czasochłonnego pocierania, mieszania i uderzania prania na tarze. W ten sposób powstał pierwszy aktywny detergent piorący. Jego nazwa utworzona została od nazw najważniejszych składników: nadboranu (niem.: PERborat) oraz krzemianu (niem.: SILikat)